ตัวช่วยของความซ้ำซาก
posted on 23 Nov 2009 16:45 by noomnoidiary
เบื่อความซ้ำซากจำเจ
แต่ชีวิตก็ต้องคลุกคลีกับมันอย่างเสียไม่ได้
ทุกวันนี้หนุ่มจึงพยายามดีไซน์ชีวิตให้มีอะไรใหม่ๆ เข้ามาในแต่ละวันเสมอ
ยากมาก แต่ก็พยายามอย่างไม่ลดละ
แม้กระทั่งกับเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ที่ชีวิตมักจะปล่อยปละมันไป
เช่นดีไซน์การเดินทางไปทำงานทั้งขาไปและขากลับไม่ให้เส้นทางซ้ำซ้อนกัน
ตอนเช้าเดินผ่านตลาดวังหลังยามร้านรวงปิดสนิท
ตามติดด้วยการยืนรับลมแม่น้ำไปกับเรือด่วนเจ้าพระยา
ตอนเย็นย่ำหรือค่ำๆ ในบางวัน
รับลมเบาๆ คละเคล้าเสียงเครื่องยนต์ของเรือข้ามฟากท่าสาทร
เพื่อข้ามไปเดินฝั่งตลาดคลองสาน และตื่นเต้นกับการนั่งรถกระป๋อง
ที่สามารถลดค่าใช้จ่ายในการเดินทางลงวันละตั้ง 13 บาท
หรือแม้แต่เรื่องราวที่กระเพาะอาหารขอมีส่วนร่วม ได้แก่
การนึกเมนูอาหารกลางวันไม่ให้ซ้ำกันใน 1 สัปดาห์
หรือหาญกล้าท้าทายกว่านั้นคือ 1 เดือน
ร้านอาหารและร้านกับข้าวที่ฝากกระเพาะก็ต้องมีหลายเจ้าเข้าไว้
ทั้งฟู้ดคอร์ดจิวเวอรี่เทรดเซ็นเตอร์ในนามครัวคุณบุ๋ม
ร้าน"เห็นแล้วหิว"หลังสีลมวิลเลจ
จัดจ้านกับอาหารตามสั่ง ณ ร้านสามใบเถาที่มีสามสาวเป็นแม่ครัว
ก๊วยจั๊บอร่อยลิ้นนั่งกินใกล้ตึกดับเบิ้ลเอ
บางวันอารมณ์รุนแรง เดินไปเยือนซอยละลายทรัพย์
ที่มีแต่มนุษย์ออฟฟิศเดินเบียดเสียดแย่งที่นั่งกินข้าว
และอีกมากมายหลายร้านที่ไม่ได้กล่าวถึงและพยายามดั้นด้นไปกินกันจนได้
ตามด้วยเมนูเครื่องดื่มสร้างความสดชื่นยามบ่าย
อันนี้ไม่ค่อยใหม่เท่าไหร่แต่หนุ่มก็พยายามกินไม่ให้ซ้ำกันแต่ละวัน
ชาเย็นปั่นหวานกลมกล่อม
กลิ่นหอมๆ ของคาปูชิโน่ กลายร่างเป็นเอสเพรสโซ่ในบางวัน
ชานมไข่มุกดูดกรุบๆ สนุกสนาน น้ำมะนาวปั่นก็ค่อนข้างโอเค
เสพความสดชื่นใส่ลิ้นกลืนกินกันให้เต็มที่
ในเวลาทำงานหนุ่มก็พยายามทำทุกอย่างเพื่อสีสันที่เพิ่มมากขึ้น
ทุกวันนี้หนุ่มยกเลิกระบบเสียบหูฟังเพลงในออฟฟิศ
หาญกล้าเปิดเพลงจากลำโพงสุดจี๊ดของเครื่อง Apple โดยไม่มีผู้ต่อต้านแต่อย่างใด
ที่ไหนได้ใครๆ ก็สนับสนุน
การประชุมอันแสนจะน่าเบื่อ
หนุ่มทำลายพฤติกรรมมันโดยการนำปากกาหลากสีเข้าไปนั่งวาดรูปเล่น
ยามที่ Topic ของหัวข้อประชุมยังไม่ถึงคิวของเรา
มากกว่านั้นคือหนุ่มชอบหาเรื่องราวในการลุกจากโต๊ะไปตรงนั้นตรงนี้ให้บ่อยครั้ง
หาเรื่องกินของว่างยามบ่าย เดินย้ายก้นออกไปเซเว่น
เปิดประเด็นขบขันคุยกันในออฟฟิศ
ทำเป็นฟอร์มลืมงานที่แทบทำให้หนุ่มวิกลจริต
หัวเราะให้ได้ ต่อให้มันจะน้อยนิด ก็คงช่วยทำชีวิตน่าเบื่อน้อยลง
เหมือนเป็นการหลอกตัวเองบ้างในบางครั้งบางครา
แต่ขอแสดงความยินดีกับตัวเองว่า
"ทำสำเร็จ" มันช่วยได้จริงๆ เว้ย